ناسپاس ترین اندام انسان

بسم الله

در این گزارش شما به فرموده امام صادق (علیه السلام) با ناسپاس ترین اندام انسان آشنا می شوید.

به گزارش راسخون به نقل از باشگاه خبرنگاران امام صادق (علیه السلام) به عبداله ابن جندی سفارش کرد که شب ها کم بخواب و روزها کم حرف بزن

استکبار شیطان از چه نوعی بود؟

بسم الله

---

استکبار شیطان از نوع استکبار عبادی (استکبار در برابر عبادت خداوند) بود. او سالیانی دراز عبادت کرده بود ولی امرِ خدا مبنی بر سجده بر آدم (علیه‌السلام) بر او سنگین آمد و آن را دون شأن، مقام و مرتبه خود دانست و لذا استکبار ورزید.

---

استکبار از ماده کبر است. استکبار مصدر باب استفعال است و آن را هم معنی با کبر و تکبر و به معنای تعظم و بزرگی دانسته‌اند و گاه آن را با مفهوم تعظم نزدیک دانسته، مخالف و مقابل با تواضع معنی کرده‌اند که عبارت است از نفس را بالاتر از حد خود بردن و به عبارت دیگر خود را بزرگ دیدن.

علامه طباطبایی تصریح می‌کند که استکبار همیشه نارواست و قید «به غیر حق» در آیه «فَاسْتَکْبَرُوا فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ » توضیحی است، نه آنکه استکبار به حق نیز وجود داشته باشد.

توصیه های آیت الله قاضی به شاگردانشان

بسم الله

برخی از سفارشات آیت الله قاضی ره: اول روخوانی قرآن. می فرمودند قرآن را خوب و صحیح بخوانید. توصیه دیگر ایشان راجع به دوره تاریخ اسلام بود. می فرمودند یک دوره تاریخ اسلام را از ولادت حضرت پیغمبر(صلی الله علیه وآله) تا 255 هـ.ق یا 260 هـ.ق بخوانید. و بعد از عمل به این ها می فرمودند برو نمازشب بخوان!

 

لبخند رضایت شیخ

بسم الله

جمعیت انبوه اهالی تهران با چهره‌هایی بهت‌زده میدان توپخانه را پر کرده بودند. باد شدیدی وزیدن گرفته بود و در میانه این طوفان، دسته موزیک مشروطه‌خواهان، نوای مستانه «آغشام» می‌نواخت! بالاخره انتظار

عامل مهم برای اخلاق‌مند شدن مردم !

بسم الله

---

انسان‌ها را اموال نمی‌سازد بلکه انسان‌ها را اعمالشان می‌سازد. هر کسی که بخواهد بهترین رفتار و کردار و منش و کنش را در زندگی داشته باشد، باید پندار نیک، کردار نیک و گفتار نیک را بشناسد و بر اساس آن، رفتار خویش را سامان دهد تا سازه نیک اخلاقی با اخلاق خدایی از خود بسازد.

---

شناخت حق و خلق و خوی پسندیده از مهم‌ترین وظایف هر کسی است. برخلاف تصور غربیان، اخلاق امر نسبی نیست بلکه هر خردمندی به حکم مستقلات عقل نظری و عملی به این معنا می‌رسد که عدل در همه حال خیر و خوب است و ظلم در همه حال بد و ناپسند و زشت است.

فضایل اخلاقی و نیز رذایل اخلاقی امری ثابت است و هیچ تفاوتی از نظر عقل و عقلا نیست؛ هر چند که برخی از جوامع به سبب محیط فاسد چنین می‌پروراند به گونه ای که دیگر کودکان نیز فطرت سالم خویش را از دست می‌دهند و از نظر فکر، کافر و از نظر رفتاری فاجر می‌شوند. (نوح، آیه 27) ولی اگر این محیط فاسد نباشد، همه انسان‌ها دارای فطرت سالمی هستند که احکام عقل و فطرت ایشان، فضیلت اخلاقی را می‌شناسد و بدان سو گرایش دارد.

محبوبترین و با فضیلترین عمل نزد خداوند متعال

بسم الله

---

در شب معراج به خدای متعال عرض کرد: کدام اعمال افضل است؟ خدای متعال هم در پاسخ ایشان می‌فرماید: «لَیْسَ شَیْ‏ءٌ أَفْضَلَ عِنْدِی مِنَ التَّوَکُّلِ عَلَیَّ وَ الرِّضَا بِمَا قَسَمْت‏؛هیچ چیز نزد من برتر و محبوب‌تر نیست از توکل بر من و راضی بودن به آنچه قسمت کرده‌ام.»

---

در این شرایط سخت، چگونه مۆمن باشیم؟!

بسم الله

---

وقتی که سختی های روزگار نفسمان را می برد نسبت به خداوند مهربان بدبین می شویم و می نالیم و شکوه ها می کنیم،این شرایط سخت را تهدیدی برای ایمانمان می دانیم ،که مگر می شود با این همه مشکل باز هم راضی بود؟ باز هم خدا ، خدا کرد؟

---

البته رضایت از وضع زندگی و جریان حوادث ممکن است برای انسان غیرمتدین هم حاصل شود، اما «رضا» که در اسلام به عنوان یکی از ارزشمندترین فضائل اخلاقی مطرح است، «الرضا عن الله؛ رضایت از خدا» و «الرضا بقضاء الله؛ رضایت از تقدیرات خدا» است. پیش فرض این اعتقاد این است که انسان دست خدا را در عالم ببیند و حوادث را به خدا نسبت دهد، آن‌گاه سعی کند در مواجهه با حوادث اعم از خوشی‌ها و ناخوشی‌ها حالت رضایت داشته باشد و در واقع از خدا راضی باشد. پس نکته اول این است که مفهوم رضا در اخلاق اسلامی غیر از آن حالت خوش‌بینی به زندگی و رضایت از آن است.

 

حاجت آیت الله العظمی حائری اعلی الله مقامه الشریف در کربلا

بسم الله

دنیای فانی که در آن به سر می بریم خیلی زودتر از آن چه که ما خیال می کنیم به پایان می رسد.اگر خواستار آرامش و شادی هستیم می بایست به دنبال خالص نمودن نیت خود و انجام کارها بر اساس رضایت رب العالمین باشیم.

دنیا دیر یا زود به پایان می رسد و ما باید بار سفر بندیم و به دیار زندگان نقل منزل کنیم.

عشق‌هایی کز پی رنگی بود/رمزشناسی مولانا(بخش دوم)

بسم الله

---

هرچه زیبایی او کمتر می شد، عشق دختر هم به او کم میشد:عشق هایی کز پی رنگی بود/ عشق نبود، عاقبت ننگی بود.

---

بخش اول

مثنوی معنوی مولانا، بزرگترین حماسه  بشر است . مثنوی دارای ارزش بسیاری است چرا که در آن، درباره مسایلی صحبت شده که هنوز بشریت در شناخت درست آنها مانده اند.این کتاب از آن دسته از آثار است که با وجود داشتن معانی دشوار و اصطلاح ها و مضمون های سنگین باز هم مورد استفاده عموم قرار می گیرد. قدرت سخن مولانا به قدری است که از یک فرد عامی با سوادِ متوسط تا یک شخص عالم و عارف و جوینده حقیقت می تواند مخاطب مثنوی باشد.

در این مقاله به ادامه داستان "پادشاه و کنیزک" می پردازیم.

داستان تا به آنجا پیش رفت که به پادشاه در خواب مژده می دهند که طبیبی از جانب حق برای درمان کنیزک می آید.

بود اندر منظره شه منتظر                                               تا ببیند آنچه بنمودند سِر

دید شخصی فاضلی، پر مایه ای                                        آفتابی در میان سایه ای

آزمایش انبیاء و اولیاء با امور خوفناک!

بسم الله

---

تحقیقات نشان می‏دهد که افراد خوش‏بین رویدادهای منفی را موقتی می‏دانند؛ اما افراد بدبین رویدادهای مثبت را گذرا و رویدادهای منفی را دایمی می‏دانند، زیرا آنها را به علل دایمی و همیشگی نسبت می‏دهند.

---

هر گاه رویدادی رخ می‏دهد، مردم سعی می‏کنند آن را تفسیر و تبیین کنند؛ یعنی به علل و عوامل آن پی ببرند. از نظر روان‏شناسی، این علل سه بعد کلی دارند: منبع، پایداری و کنترل‏پذیری. علل از نظر منبع، یا درونی هستند یا بیرونی. از نظر پایداری نیز افراد رویدادها را یا به علل پایدار نسبت می‏دهند یا به علل ناپایدار. کنترل‏پذیری و کنترل‏ناپذیری نیز به توان فرد در مهار و عدم مهار آن رویداد اشاره دارد.( جان مارشال ریو، انگیزش و هیجان، 1381، ص 221)

آشنایی با آیت الله میرجهانی اعلی الله مقامه الشریف

بسم الله

ولادت

آیت الله حاج سید محمد حسن، فرزند علی میر جهانی طباطبایی، در روز دوشنبه بیست و دوم ذیقعده (1319ق) برابر با (1280ش) در خانواده سیادت و دیانت، در روستای محمد آباد جرقویه از توابع اصفهان دیده به جهان گشود.

پاسخ به شبهاتی در باب دعا

بسم الله

عن سائب بن یزید عن ابیه: «ان النبی  صلی الله علیه وآله  اذا دعا فرفع یدیه مسح وجهه بیدیه»؛

سائب بن یزید از پدرش نقل می کند که پیامبر گرامی  صلی الله علیه وآله  هر گاه دعا می کرد دست های خود را بلند کرده و سپس با آنها صورت خود را مسح می نمود.(