بسم الله
بسم الله
به مناسبت سالگرد شهادت آیت الله عبدالحسین دستغیب
آیتالله شهید «سیدعبدالحسین دستغیب» در سال 1288 شمسی در شیراز متولد شد، پدرش سید محمدتقی هنگام تولد فرزندش در کربلا بود و چون ولادت او مقارن با عاشورا بود، نام او را عبدالحسین گذاشت.
۱ جمادی الثانی : سریه زید بن حارثه در منطقه قَرَده (3 ق)-
هلاکت هارون الرّشید (۱۹۳ ق).
2 جمادی الثانی: شدّت یافتن بیماری حضرت صدّیقه سلام الله علیها.
۳ جمادی الثانی : شهادت حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) (11 ق).
بسم الله
تنها چیزی که از دارایی دنیا در اختیار دارم یک ساعت طلاست که یادگار هدیه انور پاشاست. من اینک آن را به تو میبخشم که هر وقت زنگش به صدا درآمد به خاطرات گذشته رجوع کنی و همسر آزرده و حسرت بر دل مانده را به یاد آوری.
| ا |
فقیه مجاهد و عالم پرهیزگار آیه الله سیدحسن مدرس یکى از چهره هاى درخشان تاریخ تشیع بشمار مى رود که زندگى و اخلاق و رفتار و نیز جهت گیرى هاى سیاسى و اجتماعى وىبراى مشتاقان حق و حقیقت نمونه خوبى است . او موقعیت خود را سراسر در راه اعتلاى اسلام نثار نمود و در جهت نشر حقایق اسلامى و دفاع از معارف تشیع مردانه استوار ماند.
بسم الله
بسم الله
خطبتها علیهاالسلام بعد غصب الفدکروى انّه لمّا أجمع أبوبکر و عمر علی منع فاطمة علیهاالسلام فدکاً و بلغها ذلک،لاثت خمارها علی رأسها، و اشتملت بجلبابها، و أقبلت فی لمّة من حفدتها و نساء قومها، تطأ ذیولها، ما تخرم مشیتها مشیة رسولاللَّه صلى اللَّه علیه و آله،حتّى دخلت علی أبیبکر، و هو فی حشد من المهاجرین و الانصار و غیر هم، فنیطت دونها ملاءة فجلست، ثم أنّت أنّة أجهش القوم لها بالبکاء، فارتجّ المجلس، ثم أمهلت هنیئة.
حتّى اذا سکن نشیج القوم و هدأت فورتهم، افتتحت الکلام بحمداللَّه و الثناء علیه و الصلاة علی رسوله، فعاد القوم فی بکائهم، فلمّا أمسکوا عادت فی کلامها فقالت علیهاالسلام:
روایت شده: هنگامى که ابوبکر و عمر تصمیم گرفتند فدک را از حضرت فاطمه علیهاالسلام بگیرند و این خبر به ایشان رسید، لباس به تن کرده و چادر بر سر نهاد، و با گروهى از زنان فامیل و خدمتکاران خود بسوى مسجد روانه شد، در حالی که چادرش به زمین کشیده مىشد، و راه رفتن او همانند راه رفتن پیامبر خدا بود، بر ابوبکر که در میان عدهاى از مهاجرین و انصار و غیر آنان نشسته بود وارد شد، در این هنگام بین او و دیگران پردهاى آویختند، آنگاه نالهاى جانسوز از دل برآورد که همه مردم بگریه افتادند و مجلس و مسجد به سختى به جنبش درآمد.
سپس لحظه اى سکوت کرد تا همهمه مردم خاموش و گریه آنان ساکت شد و جوش و خروش ایشان آرام یافت، آنگاه کلامش را با حمد و ثناى الهى آغاز فرمود و درود بر رسول خدا فرستاد، در اینجا دوباره صداى گریه مردم برخاست، وقتى سکوت برقرار شد، کلام خویش را دنبال کرد و فرمود:
بسم الله
اشاره
چنانکه خورشید به همه سوی، نور میباشد و جایی را از روشنایی و گرمای خود، تهی نمیخواهد، جانهای خورشیدیان و خورشیدسازان نیز چنین است. آنان نیز سردی و سیاهی و تاریکی و رکود و نادانی را در دلها و جانها و افقها و آبادیها برنمیتابند و از جایگاه بلند خویش به همه سوی روشنایی میدهند و نور میگسترانند تا چونان خورشید که گیاهان و گلها را میپرورد، عقلها و ذهنها را پرورش دهند.