بسم الله
شرح
حدیثی از حضرت امام جعفرصادق علیهالسلام توسط حضرت آیتالله العظمی
خامنهای در ابتدای جلسه درس خارج فقه ِ بیست و ششم دیماه 89 (یازدهم صفر
1432).
«قَالَ
الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ع مَنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَاعِظٌ مِنْ
قَلْبِهِ وَ زَاجِرٌ مِنْ نَفْسِهِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ قَرِینٌ مُرْشِدٌ
اسْتَمْکَنَ عَدُوَّهُ مِنْ عُنُقِه»
شافی، صفحهى 652
فى الفقیه،
عن الصّادق (علیهالسّلام) [حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام فرمودند]:
«من لم یکن له واعظ من قلبه و زاجر من نفسه و لم یکن له قرین مرشد استمکن
عدوّه من عنقه». اولین چیزى که موجب میشود که انسان بتواند در مقابل دشمنش -
که مراد، شیطان است - ایستادگى کند و مانع بشود از تصرف دشمن و تسلط دشمن،
[این است که:] «واعظ من قلبه»؛ از قلب خود واعظى براى خود داشته باشد.







